16. yüzyılda Berimbau veya Birimbau şeklinde adlandırılan enstrüman, Portekiz oluşumu bir ağız davulu veya Afrika kökeni taşıyan bir ağız okuydu (berimbau de boca). Zamanla değişerek, bugün kullandığımız ve tanıdığımız "berimbau de barriga" yani, Göbek-berimbau halini aldı.

Atabaque, basit bir tanımla, Capoeira roda'larında kullanılan geniş davullardır. Orijinalinde, inek derisinin metal halkalar, ip ve ahşap takozlarla gövdeye bağlanmasıyla meydana gelir.

Vuruş sistemi olarak Pandeiro ile neredeyse aynı sisteme sahiptir - üçüncü vuruşta vurgu olan dört vuruşlu bir sistem. Tipik olarak, sağ, sol, SAĞ, sağ düzenindeki el vuruş şemasını kullanır ve ellerin davul üzerinde kalmasından kaçınılmalıdır. Roda'larda genelde aynı ritmi kullanan Atabaque'nin maculelê ve miudinho için özel ritimleri vardır. 

Atabaque, yüksekliklere göre değişik isimler kazanır. En uzun atabaque'ye "rum", aynı genişlikte, ama daha kısa olanına "rum-pi" ve en kısa olanına "le" ismi verilmiştir.

Eski Hint kültürünün bir ürünü olan ve İber Yarımadası'nda görülen Pandeiro, düğünler, evlilikler ve diğer dini törenlerde kullanılıyordu. Aynı Atabaque gibi, Pandeiro da Brezilya'da yaşayan Portekizliler tarafından kullanılmaya başlandı ve kısa sürede Capoeira'nın bir parçası oldu.

 Geleneksel yapıya sahip olan Pandeiro'lar, eski zamanlarda yılan derisinden bile yapılırken, genelde keçi derisini kullanır. Bu derinin çember gövdeye gerilmesiyle meydana gelen Pandeiro, bilinen tef çalgısından farklı olarak, teften daha geniştir.

Gege-Nagô mezhebinde "çan" anlamına gelen agogô, Brezilya'ya Afrikalılar tarafından getirilmiştir. Dini törenlerde ve kutlamalarda kullanılan agogô, Afro-Brezilyalılar tarafından yavaş yavaş Capoeira'ya da dahil edildi ve Capoeira'nın vazgeçilmez bir parçası oldu.

 Geleneksel olarak, atık olarak değerlendirilen metal parçalarından - teneke kutular veya makina parçalarından oluşturulan agogô, günümüzde gerçek bir müzik enstrümanı olarak değerlendirilmekte ve birçok müzik dükkanında da görülebilmektedir. İki veya üç adet çanın tek bir kola bağlanmasıyla oluşan agogô, ufak bir sopanın yardımıyla çalınmaktadır.

Caxixi bir bakıma berimbaunun bir parçasıdır. Sağ veya sol elin ortadaki iki parmağına takılan çalgı ileri geri sallanarak çıkardığı sesle berimbauya eşlik eder. Basit malzemeyle örülen çalgının alt kısmına sesi daha iyi çıkarması için su kabağı parçası konulur. İçersinde ince boncuk yada fasülye mısır konulur. Çeşitli boy ve biçimlerde olabilirler. orkestrada tek başına da kullanılabilirler.

Neredeyse Agogô kadar yeni bir Capoeira eklentisi olan Reco-Reco, bambu veya şeker kamışının kesilerek oluşturulan bir bölümüyle yapılır. Bir ağaç parçasının düzgünce kesilerek şekillendirmesiyle de oluşturulabilir. Reco-Reco'nun yüzeyi pürüzlüdür ve bu yüzeye sürtülen metal veya ahşap çubuk sayesinde keskin ama kesik bir ses elde edilir. Genelde sokak roda'larında, çitlere veya plastik şişelere sürtülerek çıkarılan Reco-Reco müziği, Reco-Reco'nun gelişmiş müzik dükkanlarında satılmasıyla da herkesin ulaşabileceği bir biçime bürünmüştür. Reco-Reco, roda'larda pek görülmeyen, ama görüldüğünde de yabancı karşılanmayan bir müzik enstrümanıdır.